Scroll
Ontdek meer
“Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd.”
Het verhaal van Marc Huisman (X)
Marc Huisman
Marc heeft in zijn leven al heel wat
verschillende werkzaamheden gedaan. Hij was stand- en busbouwer, werkte in de metaal en was elektricien. Alles ongeveer 3 jaar, want hij houdt van afwisseling. Hij was getrouwd en heeft twee kinderen. In 2013 kreeg hij twee herseninfarcten en veranderde zijn leven drastisch.
“Dat was geen gemakkelijke tijd. Ik ben goedgelovig geweest, er is misbruik van me gemaakt. Ik ben gaan roken als afleiding, als emotieversterker. Wat ik rook, dat is trouwens iets dat ik voor mezelf houd. Op een gegeven moment kreeg ik ambulante begeleiding van Relim, als stok achter de deur. Tim regelde samen met mij dingen die ik niet alleen geregeld kreeg en begeleidde me thuis. Inmiddels woon ik begeleid in een woongemeenschap en dat is prima.”
Als mensen positief zijn ben ik het ook
“Tim was ook degene die me heeft gewezen op het werken bij Relim. Voor mij is het belangrijk om actief te zijn. Ik heb veel energie en ik weet anders niet waar ik met die energie naartoe moet. Hier pak ik bijvoorbeeld doekjes in of kaarten of stel ik bepaalde artikelen samen. En ik zorg ervoor dat artikelen klaar zijn voor transport. Maar ik zet ook koffie bijvoorbeeld. Voor mij is het belangrijk om onder de collega’s te zijn. Ik kom niet voor mij alleen, maar ook voor de groep. Een stuk solidariteit. Ik doe ook graag mensenkennis op en breng positiviteit op de locatie en onder collega’s. Dat vind ik belangrijk. Ik dwing gewoon een lach af. Sommigen kunnen dat goed hebben, anderen
wat minder. Maar ik zeg altijd: Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd. En als mensen positief zijn, dan ben ik het ook.”
Het is veel fijner om bezig te zijn
“Ik werk de hele week bij Relim. Af en toe ga ik ’s middags naar huis. Als ik niet naar Relim kom, dan zit ik thuis te niksen en me te vervelen. Dan heb ik de neiging om onnodig te roken. Het is veel fijner om bezig te zijn. Daarbij voelt het werk ook echt als een erkenning. Mensen weten wie ik ben en wat ik kan. De werkcoaches zorgen voor de begeleiding en het werk. Met de een klikt het natuurlijk beter dan met de ander, maar ze steunen me en dat motiveert me. Ik zou wel nog graag meer zelfstandiger willen zijn en meer toe willen groeien naar andere werkzaamheden. Het belangrijkste voor mij is gewoon gelukkig zijn. En dan zeg ik maar: Je moet werken om gelukkig te zijn, maar je moet ook gelukkig zijn om te kunnen werken.”